اولین موشك در ۱۹ مهر ماه ۱۳۵۹ ساعت ۲۲ و ۱۰ دقیقه به دزفول اصابت كرد . در آن شب عده اى از بسیجیان دزفول در حیاط مسجد استراحت مى كردند . اكثر مردم دزفول نمى دانستند كه موشك یعنى چه ؛ آن ها بمباران هوایى و توپ هاى دور برد دشمن را تجربه كرده بودند اما نمى دانستند انفجار موشك چگونه است .
در غرب دزفول ارتش عراق با دو لشگر مجهز وارد عمل شد آن ها حمله اصلى خود را در این منطقه بر روى دو محور اصلى قرار دادند :
محور شماره ۱ :
از پل رمیله واقع در رودخانه طیب در خاك عراق ، پاسگاه شرهانى در ارتفاعات حمرین به سمت مواضع پدافندى عین خوش و سپس ادامه آن به سمت پل نادرى در رودخانه كرخه .

محور شماره ۲ :
از عمارت تا پاسگاه فكه به سمت مواضع پدافندى دوسلك در شرق فكه و سپس ادامه آن به سمت ارتفاعات ابوصلیبى خات و شهر شوش واقع در ساحل غربى كرخه .
دزفول زیر شدید ترین بمباران هوایى و توپخانه دشمن قرار گرفت . در منطقه دزفول پادگان نظامى تیپ ۲ زرهى و پایگاه هوایى وحدتى و انبار مهمات ارتش بمباران شد . مهمترین مركز نظامى دزفول پایگاه وحدتى بود . پایگاهى كه هواپیماهاى شكارى ایران از آنجا به دشمن حمله مى كردند .
وقتى جنگ شروع شد فرماندار دزفول و نماینده امام در پایگاه وحدتى همه وقت خود را در پایگاه وحدتى گذاشتند و خلبانانى كه عزم مأموریت داشتند را از زیر قرآن مى گذراندند.
در فكه تیپ دزفول و تیپ ۳۷ شیراز نتوانستند در برابر لشكرهاى تا بن دندان مسلح عراقى ها كارى از پیش ببرند و مجبور به عقب نشینى شدند. اكثر رزمندگان و فرماندهان تیپ شیراز به شهادت رسیدند . سرانجام عراقى ها در كنار رود كرخه متوقف شدند و باعث این توقف نیروهاى باقى مانده ارتش و نیروهاى سپاه و داوطلبان مردمى بودند كه مانع از پیشروى بیشتر دشمن شدند .
***
* دزفول چگونه شهرى ست
دزفول كلمه اى است مركب از «دز و پل» این پل را پل روناش و دز را قصر روناش هم مى گفتند در سمت غربى رودخانه دز شهرى به نام روناش بوده كه اكنون اثرى از آن نیست .
عده اى دیگر معتقدند كه كلمه دزفول از دژ پل گرفته شده كه در اصطلاح محلى دزفیل گفته مى شود این كلمه به مناسبت قلعه اى است كه براى حفظ پل تاریخى دزفول در زمان شاپور دوم ساسانى در ابتداى شهر ساخته شده .
***
پس از برخورد اولین موشك به دزفول نگهبانى در محله ها و خیابان ها شروع شد . مردم به روشنایى در شب حساس شده و برق شهر از غروب قطع مى شد . از آن به بعد بارها دزفول از طریق موشك یا گلوله هاى توپ مورد اصابت قرار گرفت اینقدر كه این شهر به شهر «هزار موشك» مشهور شد .
حضرت امام خمینى «ره» ۵ اردیبهشت ماه سال ۶۲ طى پیامى به مردم دزفول فرمودند: ملت ایران و دزفول عزیز و مقاوم در برابر آن ها ایستاده است و امروز هم كه مصیبت را وارد كرده اند باز فریاد جنگ جنگ تا پیروزى از جوانان دزفولى بلند است .
اما در یك آمار تقریباً دقیق دزفول مورد اصابت ۲۰۰ موشك و چند هزار گلوله توپ قرار گرفت كه اگر دزفول را در شعاعى صد كیلومترى در نظر بگیریم دزفول مى بایست با این همه موشك و توپ و بمباران هوایى با خاك یكسان مى شد .
اما چرا این اتفاق نیفتاد دلیل اصلى اش بازسازى سریع ویرانه ها بود . با تصمیم مسئولین شهر هر جا كه مورد حمله قرار مى گرفت سریع بازسازى مى شد .
* امید به زندگى زیر آتش دشمن
در اوج موشك باران و بمباران هوایى در دزفول سینما ساخته و
راه اندازى شد. استقبال مردم به حدى بود كه در یك ماه حدود ۲۵۰۰ بلیت فروخته شد آن هم در سینمایى با گنجایش ۳۰۰ ، ۴۰۰ صندلى . حركت بعدى بازسازى رنگ آمیزى و مرمت وسایل ورزشگاه شهر بود . درست هنگام موشك باران مسابقات فوتبال، كشتى و والیبال برگزار و مردم استقبال خوبى از آن مى كردند .
عجیب آنكه در هنگام افتتاح پارك تازه تأسیس بعثت ، مردم نیامدند و انگار كه خدا چنین مى خواست . چون درست در لحظه افتتاح پارك بعثت موشك باران شد . دزفول و از جمله مردم دزفول به جنگ عادت كرده بودند . عروسى ها و جشن ها برگزار مى شد و مثل سابق مردم به شب نشینى مى رفتند.
بازار و مغازه ها تعطیل نبود . جو فرهنگى و مذهبى دزفول باعث شد بسیارى از فرماندهان كه در اطراف دزفول زندگى مى كردند به آن جا بیایند . شهیدان حاج همت ، رضا دستواره ، علیرضا نورى و چند تن از فرماندهان لشكر ۲۷ محمد رسول الله (ص) و مهدى و حمید باكرى ، حسین خرازى و چند فرمانده تیپ و لشكر دیگر از جمله این فرماندهان بودند .
یكى از موارد روحیه دهنده رزمندگان رادیو جبهه بود. رادیو جبهه از دزفول براى تمام رزمندگان پخش مى شد. شاید باور كردنش سخت باشد كه چند جوان كم تجربه با یك ضبط صوت و یك میكروفن این رادیو را راه اندازى كرده باشند
آن ها با همین بضاعت كم توانستند این رادیو را راه اندازى كنند البته چند تن از جوانان دزفولى نیز برنامه هاى آن ها را مى نوشتند .
دزفول در زمان جنگ به عنوان شهر نمونه جمهورى اسلامى ایران انتخاب شد
شهرى كه سمبل استقامت ایرانیان است . دزفول از هشت سال دفاع مقدس سربلند بیرون آمد مردم مؤمن و مهمان نواز دزفول در سال هاى نبرد یار و یاور انقلاب و رزمندگان بودند پس بى دلیل نیست كه دزفول سمبل استقامت ما ایرانیان است ؛ همین طور كه خرمشهر سمبل مقاومت ماست .

حسین ابوالفتحى
روزنامه ایران